Trwa dramatyczna w skutkach dla nas wszystkich dyskusja jak ratować dziurawy budżet i - niestety - jak zwykle pomysły koncentrują się głównie na naszych kieszeniach, bo to "najprostsze" dla decydentów rozwiązanie.

Pomimo obietnic ciągle jeszcze mamy "belkę". Jest to dobitny przykład, jak długi żywot mają tzw. doraźne decyzje. Nie brak oczywiście ambitnych planów, szeroko nagłaśnianych, takich jak innowacyjność, konkurencyjność jakościowa i cenowa gospodarki, ale znaczących efektów jak na razie nie widać.

Tym bardziej to zdumiewa, że na te i inne cele kraj dysponuje znacznymi funduszami z UE, a ich szybkie wykorzystanie, zgodnie przeznaczeniem, mogłoby mieć pozytywny wpływ na gospodarkę, poziom bezrobocia i na budżet.
Jednakże naszym zadaniem najważniejszy jest materialny ślad użycia tych pieniędzy. Tymczasem wg informacji Ministerstwa Rozwoju Regionalnego na dzień 24 czerwca br. w ramach wszystkich funduszy strukturalnych wydano 3,2 mld zł (z uwzględnieniem wkładu własnego 3,9 mld zł) gdy w II i III kwartale planowano wydać 16 mld zł - jakże wymowny rozziew pomiędzy planami a rzeczywistością. Nawet w tak ważnym programie operacyjnym i bliskim ekologii, jak "Infrastruktura i Środowisko" z uwagi na niedorozwój w tej dziedzinie wydano na I półrocze zaledwie 301 mln zł.

Zbyt opieszale przekazywane są dotacje dla przedsiębiorczości (innowacyjność gospodarki). Wiele korzyści obiecywano sobie po działalności w obszarze 16 programów operacyjnych będących w wyłącznej gestii lokalnych władz samorządowych, które w powszechnej opinii miały najlepiej gospodarować środkami unijnymi w interesie regionów. Tymczasem praktycznie za I półrocze (na dzień 22 czerwca br.) wszystkie regiony wydały 868 mln zł, co stanowi tylko 20% planu wydatków na bieżący rok. A przecież można będzie sięgać do innych funduszy.
Np. na walkę z kryzysem (utrzymanie miejsc pracy i zatrudnienia, środki na rozpoczęcie działalności gospodarczej w tym dla mikroprzędsiębiorstw, wsparcie osób dotkniętych kryzysem) Unia Europejska ma udostępnić 19 mld euro z Europejskiego Funduszu Społecznego.

Zachodzi zatem pytanie o przyczyny tych opóźnień i sposoby ich nadrobienia, aby w 2010 rok wejść z czystym kontem, a poczynione inwestycje (materialny ślad) wspierały osiąganie dodatniego PKB i zdrowego budżetu bez zbyt głębokiego sięgania do naszych kieszeni.